Anasayfa / AiLE HAYATI iLİŞKİLER / çocuk sevgisi ile ilgili

çocuk sevgisi ile ilgili

Sevgi, yaşanılarak öğrenilir. İnsan yavrusu, sevilerek sevmeyi öğrenir. Peki ama sevginin ne kadarı yararlıdır?

Sevgiyi tanımlamak istediğimizde, ne kadar çok olumlu ve hoş duyguları içinde barındırdığını görürüz. Sevecenlik, ilgi, anlayış, şefkat, beğenme ve bağlılık gibi. Karşılıklı iletilen olumlu ve güzel duygular insanları birbirine yaklaştırır. Sevgi, insanlara kendilerini iyi hissetmelerini sağlayan duyguların tümüdür. Sevgi, iki insan arasındaki iletişimin en temel taşıdır. Evrensel olan bu duygunun, pek çok görüntüleri vardır. Ana baba sevgisi, çocuk sevgisi, kardeş sevgisi, vatan sevgisi, hayvan sevgisi, doğa sevgisi gibi.

Sevgi, yaşanılarak öğrenilir. İnsan yavrusu, sevilerek sevmeyi öğrenir. Yeni doğan bebek, anne ve babasının gösterdiği tüm güzel duygulardan, ilgiden, şefkatten, hoşgörüden, sabırdan beslenir. Acıktığı zaman doyurulduğunda, altı ıslandığı zaman değiştirildiğinde, onlara ihtiyaç duyduğunda, kendini kucaklarında bulduğunda güvende hisseder. Annesinin, babasının ona bakan yüzünde gülümsemeyi gören çocuk, kendini ailesine mutluluk veren bir varlık olarak algılar. O da gülümser, önce ailesine sonra dünyaya. Sevgi, bebeğin bir yetişkin oluncaya değin uzanan süreçte en temel dayanağıdır. Bebeklik döneminde, bu temel besinden yoksun kalarak büyüyenlerin, sağlıklı bir yetişkin olmak için ne kadar zorlandıklarını biliyoruz. Çünkü, sevgi yaşanılarak daha kolay öğrenilir. Sevilen, sevmeyi daha kolay yapar. Buradan, şunu belirtmek istiyorum. Dünyaya gelen her bebeğin sevgi en doğal hakkı. Ancak çeşitli nedenlerle olumsuz koşullarda doğan çocukların da baştan alamadıkları sevgiyi yaşam süreçleri içinde bir şekilde öğrenmeleri mümkün.

Bebeklikte, sevginin kaynağı anne ve babadır. Zorunlu hallerde, anne babanın dışında bir başka kaynak anneanne, babaanne ya da bakıcı olabilir. Sevginin kaynağının çok sık değişmemesi, tutarlı olması son derece önemlidir. Sevgi ilişkisinin sürekli olması gerekir. Aynı evde yaşayan kalabalık ailelerde, çocukla çok ilgileniliyor görüntüsü olsa da yeterli sevgi verilmez. Çocuk, tutarlı sevgi yaşadığı yetişkinleri örnek alarak istendik davranışlar geliştirebilir. Aksi durumda, tutarsız sevgi kaynakları, çocuğun hem doyumsuz ve mutsuz hem de iç denetimi olmayan bir birey olmasına yol açar. Çalışan anne babalardan bazıları, çocuklarını anneanne veya babaanneye ya da başka bir yakınlarına bırakmaktadırlar. Bu durumda, çocuğun akşamları mutlaka alınması, evinde akşam saatlerinde anne ve babası ile birlikte olması, anne ve babası ile sevgi sürecinde buluşması açısından çok önemlidir.   Bazı aileler, çocuk gidip gelirken üşütmesin ya da uykusu bölünmesin gibi nedenlerle her akşam almak yerine hafta sonları almayı tercih ederler. Her akşam görmeye gitseler de, bu durum çocuk üzerinde olumsuz bir etki yapar. Çocuk, kendini onlara ait hissetmez. Koca dünyada yapayalnız olduğunu düşünür.  kadinsak.com

Sevginin ne kadarı yararlıdır? Sevgi, çocuğun kendini güvenli hissetmesini sağlamalıdır. Katıksız olmalı, anne ya da babanın giderilmemiş gereksinmeleri için bir araç olmamalıdır. Kocası ile çatışmaları olan bir kadının her şeyiyle kendini çocuğuna adaması, çocuğunun her dediğini yapması son derece zararlıdır. Bazı anneler, sevgi adına çocuklarının yapabilecekleri her şeyi onlara yaptırmayarak kendileri yaparlar. Aksırsa, süreci izleme sabrı gösteremeyerek doktora koşarlar. Emeklerken, yerden mikrop alır endişesi ile hareket alanını daraltırlar. Dişleri çıktığı halde, besinlerini hala ezerek yedirirler. Üşütür, diye hava bile aldırmazlar. Aslında, görünürde çocuklarını çok sevdikleri için yaptıkları bu şeyler çoğu kez annenin kendi ihtiyaçlarını karşılamaya yöneliktir. Buna sevgi denmez. Annesinin sadece kendisi için var olduğu mesajını alan çocuk, bu bağımlılık altında ezilerek olumsuz bir yapı geliştirebilir. kadın

Sevgi içten olmalıdır. Yapmacık ya da zoraki sevgi çocuğu incitir. Çocuklar, sevginin niteliğini sezebilme özelliğine sahiptirler. Bazen, anne babaların kendi çocukluklarına ilişkin deneyimleri, kendi çocukları ile olan duygusal iletişimlerini etkileyebilir. Bu durumda, anne ya da baba konu ile ilgili bir uzmandan yardım alarak bu süreci daha olumlu hale getirebilirler.

Çocuklar, sadece olumlu davranışlarda bulunduklarında değil, koşulsuz her durumda sevilmek isterler. Varoluşlarının, anne babaları için bir mutluluk olduğunu yaşayan çocuklar gerçek sevgi ile tanışırlar. Onlar da, yetişkin olduklarında, bu duyguyu kendi yaşamlarına taşırlar.

Sevgi, duyguların paylaşımını gerektiren bir süreçtir. Duyguları paylaşmak demek, çocukla yaşanan anın tadını çıkarmak anlamına gelir. Bunu paylaşabilen aileler, çocuğa ayırdıkları zamanın niceliğinden çok niteliği ile ilgilidirler. Çalışan bir anne, çocuğunu kreşten aldıktan sonra eve gelene kadar geçen süreyi bile hem kendisi hem de çocuğu için verimli kılabilir. Çocuğu kreşten alıp eve bir an önce gitmeyi sadece iş olarak gören bir anne büyük bir olasılıkla çocuğunu büyütme sürecine de bir iş gözüyle bakıyordur.

Çiçekler ile konuşulduğunda, hatta onlara şarkı söylenildiğinde daha çabuk büyüdükleri ve daha güzelleştiklerine ilişkin bir çok veri bulunmaktadır. Evrendeki tüm canlılar için gerekli olan bu besini mutlaka ama yeterince çocuklarımıza yaşatalım ve yaşayalım. Sevgiyi sevelim. Sevgi, bize güçlüklerimizin üstesinden gelebilmemiz için gerekli gücü sağlar.

Hakkında: admin

[

İlginizi Çekebilir

Ayrılık resimleri

Ayrılığı ayrılmanın hüznünü en iyi anlatan ayrılık resimleri

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir